NFC zu 03-40-00-04

Jest to czarno-biały portret. Gertrud Glass ma na sobie jasną bluzkę. Jej włosy sięgające do brody są rozpuszczone. Patrzy w obiektyw z lekkim uśmiechem.

Gertrud Glass, 1938.

NLA Hannover Hann. 138 Lüneburg Acc. 102/88 nr. 1560.

To czarno-białe zdjęcie portretowe. Herbert Glass ma na sobie ciemną koszulę. Ma krótko przystrzyżone włosy. Włosy wydają się potargane. Ma krótką brodę i patrzy w obiektyw aparatu.

Herbert Glass, 1938.

NLA Hannover Hann. 138 Lüneburg Acc. 103/88 nr. 441.

Jest to czarno-białe zdjęcie portretowe. Gerhard Glass ma na sobie ciemną koszulę. Jego włosy są krótko obcięte i zaczesane do tyłu. Patrzy w kamerę.

Gerhard Glass, 1938.

NLA Hannover Hann. 138 Lüneburg Acc. 102/88 nr. 1630.

GERTRUD (1916 – 1945), HERBERT (1919 – 1944) i GERHARD GLASS (1921 – 1944)

Rodzeństwo Glass urodziło się w Hamburgu-Wilhelmsburgu: Gertrud 10 sierpnia 1916 r., Herbert 4 września 1919 r. i Gerhard 25 marca 1921 r. W latach 30. XX wieku wraz z rodzicami, Melittą Glass (z domu Döge) i Kurtem Glassem, przeprowadzili się do Sassendorfu w powiecie Lüneburg. Ta mieszczańska rodzina prowadziła spokojne życie.

Kiedy 4 października 1934 r. rodzeństwo Glass zostało zgłoszone przez neurologa z Lüneburga, dr Wilhelma Vosgerau, do urzędu zdrowia jako »upośledzone umysłowo«, Gertrud Glass miała 18 lat, jej brat Herbert 15, a najmłodszy brat Gerhard 13 lat. Trzy opinie lekarzy urzędowych zostały sporządzone nie tylko tego samego dnia (12 listopada 1937 r.), ale także są w dużej mierze identyczne pod względem treści. Tydzień później zgłoszono sterylizację trojga rodzeństwa z powodu »idiotyzmu«. 17 stycznia 1938 r. Sąd ds. Zdrowia Dziedzicznego w Lüneburgu podjął decyzję o przymusowej sterylizacji.

Sprzeciw ojca został odrzucony przez Wyższy Sąd ds. Zdrowia Dziedzicznego w Celle we wszystkich trzech przypadkach. W identycznych wyrokach dotyczących Gertrud, Herberta i Gerharda Glassów stwierdzono: »Wszystkie troje dzieci są w wysokim stopniu upośledzone umysłowo. Wygląd zewnętrzny jednoznacznie wskazuje na idiotyzm. Nie jest możliwe przeprowadzenie testu inteligencji u żadnego z rodzeństwa. […]« W rezultacie rodzeństwo Glass zostało poddane przymusowej sterylizacji w szpitalu w Lüneburgu w dniach 6 i 7 lipca 1938 r. Dwa miesiące później u ich ojca wykryto chorobę psychiczną, która wymagała umieszczenia go w zakładzie psychiatrycznym w Lüneburgu. Rok później zmarł on w wyniku »postępującego paraliżu«.

Melitta Glass, obecnie wdowa, mieszkała w kolejnych latach wraz ze swoimi trzema dorosłymi już dziećmi nadal w Sassendorfie. 11 kwietnia 1942 r. lekarz urzędowy dr Hans Rohlfing zalecił umieszczenie wszystkich trojga rodzeństwa w zakładzie psychiatrycznym.

13 maja 1942 r. troje rodzeństwa zostało przymusowo umieszczonych w zakładzie przez policję. Ich matka Melitta odwiedziła swoje dorosłe dzieci 4 czerwca 1942 r., 7 listopada 1942 r. i 8 maja 1943 r. 8 września 1943 r. troje rodzeństwa zostało przeniesionych do szpitala psychiatrycznego w Pfafferode. »Pfafferode« należało do zakładów, do których po zakończeniu »akcji T4« deportowano pacjentów, aby tam umierali z powodu celowego niedożywienia i braku opieki. Spośród rodzeństwa Glass jako pierwszy zmarł Gerhard, zaledwie sześć miesięcy po przybyciu do Pfafferode, 7 marca 1944 r. Miesiąc później zmarł również Herbert. W zawiadomieniu o śmierci napisano: »Herbert Glass z Sassendorfu, urodzony 4 września 1919 r. w Wilhelmsburgu, przeniesiony 8 września 1943 r. do tutejszego zakładu, zmarł 15 maja 1944 r. Diagnoza: idiotyzm. Przyczyna śmierci: marazm«. W przypadku Herberta nie podjęto nawet próby ukrycia prawdziwej przyczyny śmierci. Rok później, 14 maja 1945 r., zmarła również Gertrud Glass.

wstecz