Martha Ossmer urodziła się 22 maja 1924 roku w Bremie. Ojciec Marthy, Christian, był pracownikiem fabryki drewna. Jej matka, Bertha, była gospodynią domową. Martha miała dwie młodsze siostry, Elfriede i Käthe. Poród Marthy był bardzo trudny i wystąpiły komplikacje. Podczas porodu kleszczowego doszło do poważnego zdeformowania kości czaszki. Lekarz wymusił wówczas powrót czaszki do pierwotnego kształtu, prawdopodobnie uszkadzając przy tym mózg Marthy. Spowodowało to upośledzenie umysłowe. Martha nie potrafiła mówić, późno nauczyła się chodzić i nie potrafiła wchodzić po schodach. Potrzebowała pomocy w wielu codziennych czynnościach, takich jak jedzenie i korzystanie z toalety. Lekarze wielokrotnie doradzali jej rodzicom, aby umieścili Marthę w domu opieki. Jednak jej rodzice nie chcieli tego. Martha nie uczęszczała do szkoły specjalnej, ale zawsze była pod opieką rodziny. Czasami Bertha była bardzo obciążona opieką nad córką i prawdopodobnie od czasu do czasu wstydziła się niepełnosprawności Marthy. Niemniej jednak Martha pozostała w domu do 21 roku życia, częściowo dzięki wsparciu swoich sióstr. Dopiero gdy rozpoczęły się bombardowania, rodzina nie była w stanie sobie poradzić. 18 lipca 1944 roku Martha została przyjęta do kliniki psychiatrycznej w Bremie. Stamtąd 23 lipca 1944 roku została przewieziona zbiorowym transportem do zakładu i domu opieki w Lüneburgu.

Jej ojciec odwiedził Marthę co najmniej dwa razy. Rodzina od początku miała wrażenie, że Martha nie otrzymuje wystarczającej ilości pożywienia, a sytuacja ta miała trwać przez wiele miesięcy. 18 kwietnia 1945 r., w dniu wyzwolenia Lüneburga przez Brytyjczyków, Martha zmarła. Oficjalną przyczyną śmierci było: »Stan podstawowy: idiotyzm. Stan następczy: wyczerpanie«. Bardzo prawdopodobne jest, że została zabita za pomocą leków. Nie można również wykluczyć śmierci z głodu.