Elisabeth van Molen urodziła się 22 maja 1943 roku w Groningen w Holandii. Nic nie wiadomo o jej rodzicach ani innych krewnych. W wieku półtora roku Elisabeth przybyła do Lüneburga w ramach akcji NSV Jugendfürsorge West wraz z transportem holenderskich dzieci z domów dziecka, które miały zostać przeniesione w bezpieczne miejsce z dala od zbliżającego się frontu. Początkowo została zakwaterowana w obozie dla uchodźców przy szkole Wilhelma Raabe. Ponieważ Elisabeth była niepełnosprawna, kierownik urzędu dzielnicy zwrócił się o jej natychmiastowe przyjęcie do »oddziału dziecięcego«. Elisabeth została umieszczona w domu nr 25. W momencie przyjęcia była żywiołowa i wesoła. Potem tylko raz, w przeddzień śmierci, została zbadana przez lekarza. Po zaledwie dziesięciu dniach pobytu w »oddziale dziecięcym« została zamordowana. Oficjalną przyczyną śmierci było »zapalenie płuc«. Dokumentacja medyczna została sfałszowana przez sekretarkę Karolę Kleim, która z mocą wsteczną wpisała do rejestru przyjęć, że Elisabeth miała chorobę płuc już w momencie przyjęcia. Aby dodatek ten wyglądał wiarygodnie, dodano czerwone podkreślenie. W rzeczywistości Elisabeth van Molen została zamordowana. Zmarła 19 października 1944 roku.