GROßSCHWEIDNITZ

Ośrodek Großschweidnitz, zbudowany w stylu pawilonowym i otwarty w 1902 roku, był pod wieloma względami zaangażowany w zabójstwa chorych. Około 2300 chorych, w tym również nieletnich, zostało przeniesionych podczas »akcji T4« i zamordowanych w Pirna-Sonnenstein. Około 5500 chorych zmarło na miejscu w wyniku niedożywienia i przedawkowania leków. Jedną ze znanych ofiar była ciotka artysty Gerharda Richtera, Marianne Schönfelder.

Wraz z przeniesieniem dzieci i młodzieży z Lipsku-Dösen do Großschweidnitz w grudniu 1943 r. oraz utworzeniem »oddziału dziecięcego« w Großschweidnitz, zakład ten uczestniczył również w mordowaniu dzieci i młodzieży w ramach »eutanazji dzieci«.

Już przed ewakuacją z Leipzig-Dösen w Großschweidnitz istniał oddział psychiatryczny dla dzieci i młodzieży. Oczekiwania, że wszystkie dzieci i młodzież przebywające w placówkach psychiatrycznych na obszarach wiejskich będą mogły zostać przeniesione do »specjalistycznego oddziału dziecięcego« w Leipzig-Dösen, nie spełniły się. Wręcz przeciwnie, przebieg wojny i bombardowania miasta Lipsk spowodowały, że zakład w Lipsku-Dösen musiał rozdzielić swoich pacjentów między placówki wiejskie. »Oddział dziecięcy« w Lipsku-Dösen został przeniesiony do Großschweidnitz. Lekarz Arthur Mittag, kierownik »oddziału dziecięcego« w Lipsku-Dösen, przejął tam również kierownictwo. »Oddział dziecięcy« został w większości włączony do istniejącego oddziału dziecięcego. Nie wszystkie pielęgniarki z Dösen zostały przeniesione, niektóre z nich trafiły do innych oddziałów, szpitali, zakładów i »oddziałów dziecięcych« (Kalmenhof, Eichberg).

W okresie od grudnia 1943 r. do maja 1945 r. Arthur Mittag i co najmniej sześciu pracowników opieki zamordowało około 400 dzieci i młodzieży. Siostry otrzymały za to specjalne wynagrodzenie od Komitetu Rzeszy. Jedna z pielęgniarek została nawet nominowana do »Odznaczenia Honorowego za Opiekę nad Narodem Niemieckim« za swoje »zasługi dla pracy Komisji Rzeszy«. Nie wiadomo, czy do tego doszło przed końcem wojny.

Po wojnie Arthur Mittag pozostał w służbie do października 1945 roku. W 1946 roku został aresztowany. Wstrzyknął sobie roztwór z 30 tabletek Luminalu i w ten sposób odebrał sobie życie. Nie wszczęto postępowania przeciwko żadnej z pozostałych osób zaangażowanych w »eutanazję dzieci« w Großschweidnitz. Na pierwszym planie znalazły się morderstwa dorosłych chorych.