LEIPZIG-KINDERKLINIK

»Oddział dziecięcy« w Uniwersyteckiej Klinice Dziecięcej w Lipsku rozpoczął działalność w 1941 roku jako drugi z trzech »oddziałów dziecięcych« w Saksonii. Był to jedyny »oddział dziecięcy« zlokalizowany w klinice uniwersyteckiej. W grudniu 1943 roku klinika została zbombardowana. Drewniana barakowa budowla, w której mieścił się »oddział dziecięcy«, została całkowicie zniszczona. W rezultacie oddział kontynuował działalność w zastępczych szpitalach w Klinga, Hochweitzschen i przy ulicy Theresienstraße w Lipsku.

Dyrektorem medycznym kliniki był Werner Catel, główny ekspert »Komisji Rzeszy«. Kierownikiem medycznym »oddziału dziecięcego« była Hannah Uflacker. Ponadto w morderstwach brali udział lekarze Ernst Klemm, Hans Christoph Hempel i Hans-Joachim Hartenstein.

Nie jest znana łączna liczba dzieci i młodzieży przyjętych do kliniki dziecięcej i tam zamordowanych. Szacuje się, że było to kilkaset osób. Wśród nich znajduje się Gerhard Kretschmar, który 25 lipca 1939 r. w wieku pięciu miesięcy został pierwszą ofiarą »eutanazji«.

Werner Catel przeprowadzał na dzieciach i młodzieży eksperymenty naukowe pod pretekstem badań naukowych. Wszczepiał im gruczoły hormonalne cieląt i poddawał dzieci promieniowaniu. Wybierał również dzieci, które mógł wykorzystać do celów naukowych, na przykład dzieci z rozszczepem podniebienia i dzieci z tzw. »wodogłowiem«.

Po wojnie Werner Catel został uznany za »nieobciążonego« i oczyszczony z zarzutów nazistowskich. Najpierw kierował sanatorium dziecięcym Mammolshöhe, gdzie testował na dzieciach leki, które doprowadziły do ich śmierci. W 1954 roku został profesorem pediatrii w Kilonii. Dopiero w 1960 roku stracił stanowisko pod presją opinii publicznej. Śledztwo wszczęte przeciwko Hannah Uflacker zostało umorzone w 1964 roku. Pracowała ona w urzędzie zdrowia w Hanowerze i na Uniwersytecie Justusa Liebiga w Gießen, była autorką znanego podręcznika poświęconego opiece nad dziećmi. Po utracie prawa wykonywania zawodu w wyniku śledztwa karnego popełniła samobójstwo. Ernst Klemm po wojnie został lekarzem w klinice dziecięcej w Zeven. Hans Christoph Hempel został dyrektorem medycznym kliniki i kliniki dziecięcej w Karl-Marx-Stadt. Hans-Joachim Hartenstein pracował jako prywatny pediatra w Berlinie.