TIEGENHOF | DZIEKANKA

Polska placówka Dziekanka koło Gniezna (Polska) stała się niemieckim sanatorium i domem opieki Tiegenhof dopiero po okupacji niemieckiej. »Oddział specjalny dla dzieci« powstał tam na początku 1943 roku i istniał co najmniej do 1944 roku.

Viktor Ratka, który do 1945 roku brał udział w mordowaniu chorych, był dyrektorem medycznym Tiegenhofu od 1934 roku. W latach 1941-1943 pełnił obowiązki specjalne w sztabie »T4«. W tym czasie sanatorium kierował Władimir Nikołajew, Niemiec bałtycki. Przybył do Tiegenhofu podczas przesiedlenia w 1939 roku. Od lata 1942 roku obowiązki dyrektora placówki pełnił Warhold Ortleb. Walter Kipper był kierownikiem »Wydziału Specjalnego dla Dzieci« w Tiegenhofie.

Pierwsze dzieci i młodzież przyjęto w lutym 1943 roku. Do 1945 roku »Wydział Specjalny ds. Dzieci« przyjął 138 polskich, etnicznych Niemców i niemieckich dzieci i młodzieży w wieku od czterech miesięcy do 14 lat. Do 1945 roku zamordowano 88 dzieci i młodzieży. Tiegenhof znajdował się w centralnej części obszaru osadnictwa etnicznych Niemców.

W sumie w Tiegenhof zamordowano ponad 2000 dorosłych pacjentów. Znacznie więcej pacjentów zamordowano w Forcie VII i w samochodach-cysternach.

Po wojnie Nikołajew mieszkał w Uelzen i pracował jako lekarz prywatny. Zmarł w 1975 roku. Ratka przebywał w sanatorium w Pfafferode w 1945 roku, a w 1949 roku uciekł do północnej Hesji. Zmarł w Badenii w 1966 roku. Kipper wyjechał do Gmunden w Austrii i pracował jako lekarz. Wszystkie śledztwa przeciwko lekarzom zostały umorzone.