Pocztówka, Landsberg (Warta) z ilustracją »szpitala psychiatrycznego«, 1899 r.

ArEGL 99.

LANDSBERG (WARTHE)

Instytut krajowy w Landsbergu znajduje się około 150 km na wschód od Berlina i został otwarty w 1888 roku. Od 1929 roku w Landsbergu znajdowała się centralna sekcja anatomiczna dla instytutów krajowych Brandenburgii. Kierownikiem sekcji był badacz mózgu Julius Hallervorden. W 1936 roku Hallervorden przeniósł się wraz ze swoim laboratorium badawczym do instytutu krajowego w Poczdamie.

Od 1938 roku w Landsbergu miało miejsce wiele przeniesień i przyjęć. Przeludnienie i niedobory spowodowały śmierć wielu chorych.

Od wiosny 1944 r. sytuacja nadal się pogarszała. W związku z utworzeniem szpitala pomocowego dla miasta Berlina dostępna przestrzeń była coraz mniejsza. Dlatego 250 chorych przeniesiono do ośrodka eutanazji w Hadamar.

Mimo to we wrześniu 1944 roku podjęto decyzję o utworzeniu w Landsbergu »punktu zbiorczego dla cudzoziemców«. Ośrodek ten miał przyjmować robotników przymusowych z Pomorza, Meklemburgii i Berlina. Dotychczas nie zbadano, w jakim zakresie do Landsbergu trafiali chorzy cudzoziemcy. Wiadomo jednak, że wiosną 1944 r. dwóch robotników przymusowych i jedna robotnica przymusowa zostali stamtąd przeniesieni do Hadamar i zamordowani.

31 stycznia 1945 r. Landsberg został zajęty przez Armię Czerwoną. Oznacza to, że »punkt zbiorczy dla cudzoziemców« mógł funkcjonować, jeśli w ogóle, tylko przez kilka miesięcy.