Erwin Baur był lekarzem i zielarzem. Urodził się w Ichenheim (Badenia-Wirtembergia) i studiował medycynę oraz nauki przyrodnicze. W 1902 r. został lekarzem w kilońskim sanatorium i domu opieki. Rok później złożył drugą pracę doktorską z botaniki. W 1905 roku został członkiem nowo założonego »Towarzystwa Higieny Rasowej«. Został jego przewodniczącym w 1917 roku. Został profesorem w Wyższej Szkole Rolniczej w Berlinie-Dahlem. W 1921 roku wraz z Eugenem Fischerem i Fritzem Lenzem opublikował podręcznik »Grundriß der menschlichen Erblichkeitslehre und Rassenhygiene«, który w tamtym czasie był uważany za standardową pracę na temat »higieny rasowej«. Podręcznik ten był pierwszą próbą naukowego uzasadnienia higieny rasowej. Baur był zwolennikiem narodowych socjalistów i popierał ustawę o sterylizacji. Niemniej jednak jego kariera dobiegła końca w 1933 roku: stracił stanowisko kierownicze w Kaiser Wilhelm Institute for Breeding Research w Müncheberg, ponieważ odmówił opuszczenia swojej żydowskiej żony Margot. Zmarł w tym samym roku.
