BEZPIECZNE DOWODY

Ponieważ akta nie mogły być już spalane na miejscu ze względów bezpieczeństwa przeciwpożarowego i nie było miejsca na stałe przechowywanie, wiele byłych sanatoriów i domów opieki szukało znormalizowanego rozwiązania dla swoich starych akt, albo w całym kraju, albo przynajmniej na poziomie stanowym.

List jest opatrzony nagłówkiem Państwowego Urzędu Opieki Społecznej Dolnej Saksonii. Został napisany na maszynie do pisania. Informacja o archiwizacji jest napisana odręcznie.

Pismo Państwowego Urzędu Opieki Społecznej do byłego sanatorium i domu opieki w Lüneburgu z dnia 1 marca 1982 r.

ArEGL 19.

Po 1979 r. klinika w Lüneburgu planowała zniszczyć wszystkie dokumenty starsze niż 30 lat. Oferta w tym zakresie została już złożona. Dotyczyło to również wszystkich istniejących akt z czasów narodowego socjalizmu. Archiwizacja akt nie była brana pod uwagę ze względu na prywatność (tajemnicę lekarską). Ani klinika, ani władze nadrzędne nie uważały, że mogą one zostać wykorzystane do rozliczenia się z przestępstwami.

List został napisany na maszynie do pisania. W liście oficjalnie prosi się o informacje na temat tego, co powinno stać się ze starymi plikami.

Pismo z byłego sanatorium i domu opieki w Lüneburgu do Państwowego Urzędu Opieki Społecznej w Hildesheim z dnia 25 stycznia 1982 r.

ArEGL 19.

Oferta jest opatrzona nagłówkiem firmy Hansa Dasslera. Cena za zniszczenie akt wynosi 40 DM za 100 kg.

Oferta Hans Dassler GmbH na zniszczenie akt z dnia 26 stycznia 1982 r.

ArEGL 19.

31 stycznia 1983 r. minęła 50. rocznica »przejęcia władzy«. W Glockenhaus w Lüneburgu zorganizowano specjalną wystawę poświęconą tej rocznicy. Jako dyrektor medyczny dawnego szpitala psychiatrycznego w Lüneburgu Theo Vogel miał wygłosić wykład na temat „Eutanazji w III Rzeszy”. Jego nowy przełożony nie wyraził zgody na ten wykład. Uznał, że z powodu braku dokumentów nie ma podstaw informacyjnych do jego wygłoszenia.

Artykuł w gazecie ma dwie kolumny. Papier jest pożółkły.

Artykuł prasowy zatytułowany »Zabójstwa dzieci w III Rzeszy – zniknęły akta«. Lüneburger Landeszeitung z dnia 2 lutego 1983 r., strona 5.

ArEGL 19.

List do redakcji ma jedną kolumnę i dwa akapity.

List do redakcji Lüneburger Landeszeitung autorstwa Käthe Angeletti z 15 lutego 1983 r., s. 5.

ArEGL 19.

List został napisany na maszynie do pisania. List jest starannie napisany i ma dwie strony. Lista odbiorców jest bardzo długa.

List grupy roboczej »Machtergreifung« (c/o Hochschule Lüneburg) do dyrektora Krajowego Urzędu Socjalnego Dolnej Saksonii Karla-Heinza Wunna z dnia 17 lutego 1983 r.

ArEGL 19.

Ze względu na duże zainteresowanie otwarcie wystawy zostało przeniesione do innej sali i odbyło się bez wykładu w auli dawnego gimnazjum Johanneum. Po raz pierwszy grupa robocza »Psychiatria w III Rzeszy« oraz krąg roboczy »Przejęcie władzy« publicznie zażądały wyjaśnienia zbrodni »eutanazji«. Szef urzędu zajął stanowisko i obiecał zająć się wyjaśnieniem sprawy.

List jest lekko pożółkły. Został napisany na maszynie do pisania. W liście wymieniono typ i liczbę wysłanych plików.

Pismo prokuratury w Lüneburgu do Szpitala Państwowego Dolnej Saksonii w Lüneburgu z dnia 27 listopada 1970 r.

ArEGL 19.

Krajowy Urząd Socjalny zlecił ekspertom zadanie odnalezienia i szczegółowego przejrzenia dokumentów z okresu nazistowskiego, zwróconych w 1970 roku przez prokuraturę w Lüneburgu. Ponadto zainicjował naukową analizę zbrodni. Theo Vogel zaproponował natomiast zawieszenie tablicy pamiątkowej lub postawienie pomnika na cmentarzu, aby upamiętnić ofiary.

»[…] ofiary mogą zostać odpowiednio upamiętnione.«

Pismo z dnia 4 lutego 1983 r. od Theo Vogela do Karla-Heinza Wunna, kierownika Krajowego Urzędu Opieki Społecznej Dolnej Saksonii, z dnia 4 lutego 1983 r.

ArEGL 19.

List jest napisany na maszynie i starannie. Ma dwie strony.

List Theo Vogela do dyrektora Krajowego Urzędu Socjalnego Dolnej Saksonii Karla-Heinza Wunna z dnia 4 lutego 1983 r.

AArEGL 19.

Kiedy Theo Vogel zaproponował pomysł postawienia pomnika na cmentarzu, podjęto już decyzję o zaprzestaniu wykorzystywania cmentarza do pochówku pacjentów psychiatrycznych. W 1985 roku cmentarz został przekazany miastu Lüneburg. Lokalizacja pomnika nie stanowiła zatem problemu dla kraju związkowego Dolna Saksonia.

Po publicznych dyskusjach, jako widoczny znak zadośćuczynienia, zaproponowano postawienie pomnika na cmentarzu szpitalnym, który wtedy jeszcze należał do szpitala krajowego.

Wyniki śledztwa w sprawie zbrodni w Lüneburgu skłoniły krajowy urząd ds. pomocy społecznej do zbadania okresu nazizmu we wszystkich szpitalach psychiatrycznych w Dolnej Saksonii. Wyniki tych badań zostały wykorzystane w pracy doktorskiej Thomasa Sueße i Heinricha Meyera. Nie podano żadnych informacji dotyczących historii życia ofiar, a wszystkie nazwiska zostały skrócone, aby uniemożliwić identyfikację tych osób.

Tytuł książki przedstawia czarno-białe zdjęcie na pomarańczowym tle poniżej szczegółów książki. Zdjęcie przedstawia główny budynek sanatorium i domu opieki w Lüneburgu. Stary autobus pocztowy jest umieszczony na ulicy przed budynkiem w fotomontażu.

Thomas Sueße | Heinrich Meyer: Transport osób »niegodnych życia«. Uniwersytet Medyczny w Hanowerze, 1984.

Urząd ds. Socjalnych zapewnił, że udostępni wszystkie akta do przechowywania. Setki akt z zakładu leczniczego i opiekuńczego w Lüneburgu z lat 1933–1946 znaleziono pod schodami prowadzącymi do piwnicy w głównym budynku. Pracownicy wszystkich szpitali krajowych Dolnej Saksonii zostali zobowiązani do zgłoszenia akt związanych z »eutanazją« do końca marca 1983 roku. Już w kwietniu 1983 roku zakład w Lüneburgu przekazał swoje akta do archiwum krajowego. Początkowo brzmiało to jeszcze następująco.

»Dokumentacja medyczna zasadniczo nie powinna być przekazywana [do archiwum].«

List Państwowego Urzędu Opieki Społecznej do Szpitali Krajowych Dolnej Saksonii z dnia 22 kwietnia 1983 r.

ArEGL.

Po tym, jak rozmiar zbrodni został ostatecznie ujawniony, w lipcu 1984 r. zmieniła się ocena historii medycznych z czasów narodowego socjalizmu.

»Dokumentacja medyczna […] została całkowicie przejęta przez archiwa w interesie badań medycznych.«

List Urzędu Opieki Społecznej Dolnej Saksonii do Szpitali Kraju Związkowego Dolnej Saksonii z dnia 30 lipca 1984 r.

ArEGL.

wstecz