Zdjęcie przedstawia Karla Reicha siedzącego na krześle. Siedzi przed dużą, jasną ścianą. Ma na sobie ciemny garnitur, kamizelkę i jasną koszulę. Widoczny jest dewizka zegarka kieszonkowego. Ma krótkie włosy i patrzy w obiektyw z lekko otwartymi ustami. Dłonie ma złożone na kolanach.

Karl Reich, około 1922 roku.

NLA Hanower Hann. 155 Lüneburg Acc. 2004/066 n. 08339.

KARL REICH (1885 – 1960)

Karl Reich z Hanoweru pochodził z rodziny z klasy średniej. Był prawie głuchy i opuścił szkołę bez dyplomu. Rozpoczął naukę zawodu introligatora, ale uciekł. Od tego momentu zmagał się z trudnościami finansowymi i popadł w ubóstwo. W 1912 roku jego matka umieściła go w zakładzie w Lüneburgu. 22 kwietnia 1941 roku został przeniesiony do Herborn. 21 maja 1941 roku został przeniesiony do ośrodka zagłady w Hadamar, ale jego przypadek został wstrzymany. Przez ponad półtora roku pracował na należącej do zakładu farmie w Schnepfenhausen i został zwolniony w sylwestra 1942 roku. Zmarł 12 kwietnia 1960 roku w Ilten.

Notatka jest gęsto napisana cienkim, czarnym długopisem. Pismo jest bardzo równe i pochylone w prawo. Papier jest złożony na pół i podziurkowany.

Fragment memorandum Karla Reicha z dnia 2 lutego 1922 r.

NLA Hanower Hann. 155 Lüneburg Acc. 2004/066 n. 08339.

W 1922 roku Karl Reich napisał wspomnienia z okazji dziesięcioletniego pobytu w instytucji i domu opieki w Lüneburgu. Opisał w nich swoje przemyślenia na temat długiego pobytu. Inspiracją była dla niego również książka Emila Kraepelina »Wprowadzenie do psychiatrii«, którą przeczytał.