To maszynopis napisany na kartce papieru. Numer 537 jest napisany ręcznie, ale wydaje się, że nie ma on nic wspólnego z dokumentem. Dokument nie posiada oryginalnego podpisu ani pieczątki.

Rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych Bawarii z dnia 30 listopada 1942 r. w sprawie żywności głodowej dla sanatorium i domu opieki Mainkofen.

Kopia ArEGL.

VALENTIN FALTLHAUSER (1876 – 1961)

Valentin Faltlhauser był psychiatrą, a od 1929 r. dyrektorem medycznym sanatorium i domu opieki Kaufbeuren. Pochodził z rodziny ziemiańskiej z Wiesenfelden (Bawaria) i studiował w Monachium i Erlangen. W 1906 roku złożył pracę doktorską na temat choroby Huntingtona. Podczas I wojny światowej był lekarzem sztabowym w rezerwach.

Jako psychiatra był zwolennikiem »otwartej opieki«, w której przewlekle chorzy pacjenci powinni być leczeni ambulatoryjnie, gdy tylko jest to możliwe. Faltlhauser początkowo odrzucał »eutanazję« i nauki eugeników. Zmieniło się to jednak wkrótce po dojściu do władzy narodowych socjalistów. Pracował zarówno dla Biura Polityki Rasowej NSDAP, jak i jako sędzia w Sądzie Zdrowia Dziedzicznego w Kempten. Stał się ekspertem »T4« przy transferach do ośrodków zagłady w Grafeneck i Hartheim. Opracował również tak zwaną »dietę głodową«, która oznaczała, że pacjenci umierali z głodu w ciągu kilku tygodni. Był również zaangażowany w »eutanazję pediatryczną« jako członek planującego »Komitetu Rzeszy ds. Naukowej Rejestracji Chorób Dziedzicznych i Wrodzonych« oraz jako szef »Specjalistycznego Oddziału Pediatrycznego« w Kaufbeuren-Irsee.

Po wojnie Faltlhauser został aresztowany i 30 lipca 1949 r. skazany na trzy lata więzienia za podżeganie do współudziału w zabójstwie w co najmniej 300 przypadkach. Ze względu na wielokrotne odraczanie kary więzienia z powodu niezdolności do pracy, został ułaskawiony przez ówczesnego bawarskiego ministra sprawiedliwości w grudniu 1954 roku.

Valentin Faltlhauser zmarł w Monachium w 1961 roku.

wstecz