Arthur Gütt napisał »Ustawę o zapobieganiu chorobom dziedzicznym«. Studiował medycynę w Królewcu i Greifswaldzie, był lekarzem polowym podczas I wojny światowej i został lekarzem okręgowym w 1923 roku. Był aktywny politycznie w ruchu volkistowskim. Ożenił się i miał dwóch synów, Dietera i Friedela Güttów. Arthur Gütt był najważniejszym orędownikiem dziedzicznego zdrowia i higieny rasowej. W 1934 r. został radcą ministerialnym w Głównym Urzędzie ds. Rasy i Osadnictwa, ale pozostał także szefem Departamentu Zdrowia Publicznego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Rzeszy. 9 listopada 1938 r. został awansowany na najwyższy stopień w SS, Brigadeführera. We wrześniu 1939 r. odszedł ze służby na własną prośbę. Po tym wydarzeniu nie piastował już żadnego znaczącego stanowiska. Heinrich Himmler odmówił przywrócenia go do służby i przydzielenia mu ważnych zadań. Gütt został internowany w 1945 r. i zmarł w 1949 r. po zwolnieniu.
