karta pacjenta

Dla każdego pacjenta utworzono kartę chorobową. To jest karta chorobowa Petera Behrensa. Niektóre z nich zawierają zdjęcie. Było ono zawsze przyklejane w lewym górnym rogu pierwszej strony. W tym celu do zakładu przychodziła osoba wykonująca zdjęcia. Fotografowała wszystkich pacjentów, których pobyt był dłuższy. Pieczęć w prawym górnym rogu karty pacjenta wskazuje, że Peter Behrens został przymusowo umieszczony w zakładzie leczniczo-opiekuńczym w Lüneburgu. Został uznany za »dziedzicznie chorego«. W związku z tym złożono wniosek o jego sterylizację, którą przeprowadzono 11 sierpnia 1938 roku. Górny czerwony stempel potwierdza, że Peter Behrens został zarejestrowany przez urząd zdrowia jako »dziedzicznie biologiczny« i utworzono akta dotyczące jego osoby oraz całej jego rodziny. Każdy członek rodziny został zbadany pod kątem występowania chorób wrodzonych lub potencjalnie dziedzicznych.

Drugi czerwony stempel świadczy o tym, że Peter Behrens był poddawany terapii szokowej insuliną. W ramach tej terapii celowo obniżano mu poziom cukru we krwi i wprowadzano go na kilka minut w stan śpiączki. Zabieg ten był wielokrotnie powtarzany, co dodatkowo obciążało pacjentów. Czasami powodowało to napady padaczkowe. Dopiero w 1955 roku uznano, że terapia szokowa jest nieskuteczna i od tego czasu nie jest już stosowana.

»7.3.41 przeniesiony« oznacza, że tego dnia Peter Behrens został przeniesiony do ośrodka eutanazji Pirna-Sonnenstein. Jest to pismo ręczne Rudolfa Redepenninga, który w tym czasie wiedział, co oznacza przeniesienie do saksońskiego ośrodka. Peter Behrens jest ofiarą »akcji T4«.

Karta chorobowa Petera Behrensa, 1937 r.

NLA Hannover Hann. 155 Lüneburg Acc. 2004/066 Nr. 07569.