Pocztówka przedstawiająca sanatorium i dom opieki Loben (Lubliniec), 1920 r.

ArEGL 99.

LOBEN | LUBLINIEC

W 1941 roku w Lublińcu (Loben) utworzono »Dziecięcy Oddział Specjalny«, pierwszy w okupowanej Polsce. Kierownikiem medycznym był Ernst Buchalik, a kierowniczką »Dziecięcego Oddziału Specjalnego« była lekarka Elisabeth Hecker.

Dzieci i młodzież umieszczono w domach A i B. W domu A wybierano je do eksperymentów na ludziach lub do zabicia. Jeśli uznano je za kwalifikujące się do zabicia, przenoszono je do domu B, który znajdował się poza terenem szpitala. Dzieciom podawano leki.

Ciała zostały otwarte i dokładnie zbadane przez dr Hecker. Wyjęła mózgi i przekazała ponad 200 do Instytutu Badań Neurologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego. Tam neuropatolog Hans Joachim Scherer wykorzystał je do swoich badań. Profesor Viktor von Weizsäcker kierował instytutem od 1941 roku i później twierdził, że nie miał o tym pojęcia.

Ogółem w Loben zamordowano około 293 dzieci i młodzieży.

Hecker początkowo ukrywała się w Bawarii, a następnie w 1951 roku przeniosła się do Niedermarsbergu. Od 1952 roku kierowała oddziałem psychiatrii dzieci i młodzieży w Gütersloh. Ernst Buchalik ukrywał się w Greiz w Turyngii. W 1957 roku został lekarzem naczelnym w Niedermarsbergu. Von Weizäcker objął stanowisko profesora w Szpitalu Uniwersyteckim w Heidelbergu. Śledztwo przeciwko Hecker i Buchalik zostało umorzone w 1974 roku. Pięć lat później Hecker otrzymała Federalny Krzyż Zasługi I Klasy.