List jest lekko pożółkły i lekko podarty po bokach. Jest gęsto drukowany i napisany na maszynie. Informacje o Herbercie Wiepelu i Oddziale Dziecięcym w Lüneburgu są pogrubione. Brak podpisu.
Historia choroby jest lekko pożółkła. Wydrukowane instrukcje są napisane ręcznie. Obok nagłówka znajduje się czerwony stempel z napisem: „Zapisano badania genetyczne. Stworzono drzewo genealogiczne i kartę katalogową”. Słowo „drzewo genealogiczne” jest przekreślone.

Pismo Komitetu Rzeszy dotyczące osadzenia Herberta Wiepela w zakładzie karnym, datowane na 24 sierpnia 1942 r.

NLA Hanower Hann. 155 Lüneburg Acc. 56/83 n. 428.

Formularz został napisany na komputerze. Papier jest dziurkowany. W lewym górnym rogu jest notatka. Jest napisana niebieskim atramentem. Poniżej coś jest napisane ołówkiem. Obie notatki są tylko częściowo czytelne.

Historia medyczna Herberta Wiepela.

NLA Hanower Hann. 155 Lüneburg Acc. 56/83 n. 428.

HERBERT WIEPEL (1942 – 1942)

Herbert Wiepel urodził się 2 maja 1942 roku w Adendorfie koło Lüneburga. Jego rodzicami byli Otto, inżynier telegrafista, i Anna Wiepel (z domu Wense). Miał dwoje starszego rodzeństwa. Herbert urodził się z rozszczepem kręgosłupa i miał sparaliżowane nogi. Dziesięć dni po urodzeniu położna zgłosiła go do »Komisji Rzeszy«. Minęło pięć miesięcy, zanim poproszono rodziców, aby przywieźli syna na »oddział dziecięcy« w Lüneburgu. Został tam przyjęty 7 października 1942 r.

Podczas przyjęcia do szpitala obecni byli ojciec Herberta oraz jego starsze rodzeństwo. W ich obecności ojciec poinformował lekarza, że jego syn Herbert może zostać »zwolniony«, jeśli nie ma innego sposobu, aby pomóc dziecku. W ten sposób wyraził zgodę na zabicie syna.

Zaledwie tydzień później Herbert zachorował i dostał gorączki. 13 października jego rodzice porozmawiali z Willim Baumertem. Kilka dni później, 17 października 1942 roku, Herbert Wiepel zmarł z powodu przedawkowania leków.