Pocztówka z zakładu opieki i leczenia Kaufbeuren, po 1945 r.

ArEGL 99.

KAUFBEUREN

Dyrektorem zakładów w Kaufbeuren i Kaufbeuren-Irsee był Valentin Faltlhauser. W 1942 roku opowiedział się on za wprowadzeniem »diety odstawienia«. Udowodniono, że w Kaufbeuren stosowano również przedawkowane leki w celu zabicia chorych. Za zabójstwa odpowiedzialni byli dyrektor medyczny Lothar Gärtner, pielęgniarka Pauline Kneissler i co najmniej dwóch innych pracowników służby zdrowia.

We wrześniu 1944 r. w zakładzie leczniczo-opiekuńczym w Kaufbeuren utworzono »punkt zbiorczy dla cudzoziemców«. Jego obszar działania ograniczał się do Bawarii. W rezultacie 23 zagranicznych pacjentów przeniesiono z bawarskiego zakładu leczniczo-opiekuńczego w Günzburgu do Kaufbeuren.

W sumie od 1943 roku w Kaufbeuren przebywało co najmniej 65 jeńców wojennych i 207 robotnic przymusowych. Większość robotnic przymusowych pochodziła ze Związku Radzieckiego i Polski, niektóre z Estonii, Francji, Holandii, Włoch, Łotwy i Litwy. Wśród jeńców wojennych byli również Anglicy i Włosi.

Wielu robotników przymusowych przybyło do Kaufbeuren już w stanie niedożywienia. Gdy próby leczenia nie przynosiły rezultatów, osoby te umierały w krótkim czasie z powodu niedożywienia i zatrucia.

Nie wiadomo, ilu zagranicznych chorych zamordowano w Kaufbeuren. Kaufbeuren było w każdym razie ważnym ośrodkiem »eutanazji robotników przymusowych«.

W sumie w Kaufbeuren z głodu i przedawkowania leków zmarło ponad 1500 dzieci i dorosłych. Ponieważ cmentarz przy zakładzie stał się zbyt mały, latem 1944 r. zakład otrzymał krematorium, które służyło również do kremacji zamordowanych robotników przymusowych.