Ilustracja z Bresler, Johannes: Niemieckie zakłady lecznicze i opiekuńcze dla osób chorych psychicznie w słowie i obrazie, Halle a. S. 1910, s. 241.

TIEGENHOF | DZIEKANKA

Przed okupacją Polski przez Niemcy zakład leczniczy i opiekuńczy założony w 1894 roku nosił nazwę »Dziekanka«. Zakład dysponował 1200 łóżkami. Stosowano w nim nowoczesne metody i terapie. Skończyło się to wraz z rozpoczęciem okupacji niemieckiej.

Pod koniec października 1939 r. prowincja poznańska została przyłączona do Rzeszy Niemieckiej. Polscy pacjenci zakładu zostali zamordowani, a zakład przemianowano na »Tiegenhof«. Przyjmowano do niego teraz chorych z Rzeszy Niemieckiej.

Od lutego 1943 r. istniał »oddział dziecięcy«, w którym pod kierownictwem lekarza Waltera Kippera zamordowano setki dzieci i młodzieży.

Od września 1944 r. w Tiegenhof znajdowało się również »centrum zbiorcze dla cudzoziemców«. Było ono odpowiedzialne za Prusy Wschodnie i Zachodnie oraz Ziemię Wartozieloną. Istnieje przypuszczenie, że chorzy robotnicy przymusowi zgromadzeni w »Starej Rzeszy« zostali przeniesieni późną jesienią 1944 r. albo do Tiegenhof, albo do Meseritz-Obrawalde, aby tam ich zamordować.

W sumie w Tiegenhof zamordowano około 3600 dorosłych chorych, wśród nich kilkaset dzieci i młodzieży. Liczba ofiar »punktu zbiorczego dla cudzoziemców« nie jest znana.