NFC zu 03-40-00-01

Jest to czarno-biały portret Anny Schwarz. Ma na sobie koszulę w paski, być może szpitalną. Jej włosy są lekko związane z tyłu. Patrzy w górę w prawo z lekko zaciśniętymi ustami. Ręka nieznanej osoby jest widoczna na jej lewym ramieniu i wydaje się, że popycha ją do tyłu.

Anna Schwarz, z domu Ahrens, około 1925 roku.

NLA Hannover Hann. 155 Lüneburg Acc. 2004/066 nr 09514.

ANNA SCHWARZ (1889 – 1941), KARL SCHWARZ (1910 – 1944) UND MARGARETE BETZ (1906 – 1944) (GEB. AHRENS)

Siostry Anna Schwarz i Margarete Betz padły ofiarą trzech różnych zbrodni: próby przymusowej sterylizacji, zamordowania w ramach »akcji T4« oraz zamordowania w ramach tzw. »eutanazji zdecentralizowanej«. Anna, urodzona 15 września 1889 r., od 1909 r. była żoną mistrza piekarskiego Karla Schwarza. W 1910 i 1912 roku urodziła dwóch synów. Rodzina mieszkała w Meckelfeld (powiat Harburg). Kiedy Anna miała 35 lat i była w ciąży z trzecim dzieckiem, zachorowała i została przyjęta do szpitala psychiatrycznego w Lüneburgu. Została wypisana i urodziła dziecko. Kilka miesięcy później ponownie zachorowała. Ponieważ jednak była potrzebna w piekarni i do opieki nad niemowlęciem, drugi pobyt w szpitalu był krótki. Kilka miesięcy później została ponownie przyjęta do szpitala, tym razem na stałe. Stała się agresywna wobec męża i potrzebowała pomocy.

9 kwietnia 1941 r. Anna Schwarz została przeniesiona do zakładu przejściowego w Herborn, a 28 maja 1941 r. do zakładu zagłady w Hadamar.

Najstarszy syn Anny Schwarz, Karl Schwarz, oraz jej siostra Margarete również padli ofiarą »eutanazji«. Dwa lata po zamordowaniu ich matki i siostry, 8 września 1943 r. zostali przeniesieni do ośrodka eutanazji w Pfafferode. Karl Schwarz pracował jako pomocnik u swojego ojca, kiedy zachorował. W 1931 r. po raz pierwszy trafił do szpitala psychiatrycznego w Lüneburgu, a od 1933 r. przebywał tam na stałe. Nie wiadomo, czy Karl utrzymywał kontakt z matką podczas pobytu w szpitalu, a jeśli tak, to jak wyglądały te kontakty. Nie ma na ten temat żadnych zapisów.

Margarete została przyjęta do szpitala psychiatrycznego w Lüneburgu zaledwie kilka miesięcy przed przeniesieniem i zamordowaniem jej starszej o 17 lat siostry. Wyszła za mąż w 1931 roku, a jej mąż pracował w urzędzie telegraficznym. Z małżeństwa urodziło się dwóch synów, w 1933 i 1935 roku. Margarete została przyjęta do zakładu w 1941 roku, uciekła w 1942 roku i przez Hamburg-Langenhorn wróciła do Lüneburga.

Karl Schwarz zmarł 18 lutego 1944 r., a jego ciotka Margarete Betz dwa i pół miesiąca później, 2 maja 1944 r. w Pfafferode.

wstecz